اندر احوالات کلاهبرداری های سجامی

04:2477۰

تاریخ انتشار:

مدتی است که بخاطر تب سنگین رواج بورس در جامعه و از طرفی ترس از دست رفتن ارزشِ پس اندازِ ریالی و تشویق فراگیر دولت به فعالیت و افتتاح حساب در سازمان بورس و همچنین امکان انتقالِ سهام عدالت و سهم دارایکم به حساب بورسی و … اکثر اعضای خانوارها ، اقدام به دریافت کد بورسی می نمایند. در این میان صِغَر سنِ برخی از اعضای خانواده ها مانع از داشتن حساب مستقل می باشد و به ناچار ولی و سرپرست خانوار متکفل اداره حساب بورسی خواهد شد.

در میان انبوه مراجعات مشتاقان سهامداری بورس، ناگهان سر و کله ویروسی مرگ بار و ترسناک به نام کرونا پیدا شد و همه محاسبات و مناسبات را به هم ریخت و به نظر قدرت تفکیکِ درست مسائل و تشخیص و امکان تصمیم گیری درست را از متولیان سازمان بورس گرفته است.

سازمان بورس به منظور جلوگیری از ابتلا متقاضیانِ کد بورسی ( بواسطه حضور پر حجم در دفاتر پیشخوان ) اقدام به راه اندازی احراز هویت غیر حضوری  (که در نوع خود قابل تحسین است) نموده. اما مواردی از متقاضیان را مستثنا اعلام کرده و از همین جا مسیر تناقض گوئی و ضعف در اعلامِ این تصمیم را آشکار ساخته است.

سوال اینجاست که احراز هویت برای چه کسی انجام می شود؟ ولی یا فرزند؟ اگر احراز هویت برای فرزند انجام می شود ( که اساسا چنین نیست) احرازِ کدام هویت ؟ کودکی که نه کارت ملی دارد و نه شناسنامه عکس دار دارد، هویت او چگونه قابل احراز است ؟ الا به ادعای ولی، در ثانی آیا این کودک به خاطر الزام و اجبار به احراز هویت در معرض خطر بیماری قرار نمی گیرد؟

اگر احراز هویت از ولی کودک است ، خب چه فرقی با سایر احراز هویت های فردی و اصلی دارد؟ چرا آنرا به صورت غیرحضوری انجام نمی دهند؟ و چرا موجب اتلاف وقت فراوان از متقاضیان شده و افزایش خطر ابتلا به کرونا را در این مورد نادیده می گیرند ؟

وانگهای برخی از همین والدین خود ، صاحب کد بورسی می باشند و احراز هویت حضوری برای ایشان به طور کامل به انجام رسیده است و احراز هویت دوباره آنان چه معنا و مفهومی می تواند داشته باشد ؟

آیا این تصمیم صرفا به منظور هزینه تراشی برای متقاضیان و کسب منابع حاصل از آن است ؟ یا ناشی از سو مدیریت و ضعف در درک موضوع مدیران مربوط می باشد ؟

از این مسئله که بگذریم (هر چند قابل گذشت و اغماض نیست) موضوعِ هزینه های بیجا و حقه های مالی است.

به منظور درک بهتر ، به مراحل و موارد دریافت های مالی از ابندا تا انتهای صدور کد بورسی اشاره می گردد.

۱- در آغاز ثبت نام در سامانه سجام، سازمان بورس مبلغ ۱۰۰۰۰۰ ریال برای کار نکرده بالاجبار دریافت می کند.

۲- متقاضی را به بهانه واهی و بی منطق برای احراز هویت حضوری ، روانه دفاتر پیش خوان می کنند و طبق پیامک سازمان بورس ، دفتر پیش خوان حق دارد مبلغ ۱۲۷۰۰۰ ریال به عنوان هزینه احراز هویت ( تکراری ) دریافت می کند.

۳- مجددا در همان دفتر پیشین قبل از عودت مدارک هویتی ، مبلغ ۱۳۰۰۰۰ ریال مطالبه وجه می گردد، و وقتی سوال و اعتراض به این هزینه می شود، در جواب می گویند ؛ آن مبلغ ۱۲۷۰۰۰ ریال هزینه سامانه سجام است و مبلغ ۱۳۰۰۰۰ ریال هزینه مربوط به دفتر پیش خوان می باشد.

( تصاویر فیش ها ی مربوط پیوست می گردد ) :

حال چند سوال وجود دارد :

اولا سازمان بورس و سامانه سجام چندبار باید از متقاضیانِ کد بورسی اخاذی وجه نماید، آنهم بابت هیچ عملیات کاری.

دوما اگر مبلغ مورد اشاره ، ارتباطی به سازمان بورس ندارد، متولی اخذِ وجوه مذکور که با احتساب تعداد متقاضیان می تواند مبلغ میلیاردی و بزرگی باشید کیست؟ و اگر دفاتر پیشخوان به صورت کاملا آشکار و قانونی جیب بری می کنند ، چرا هیچ سازمانِ نظارتی و متولی خاصی به این موضوع رسیدگی و نظارتی ندارد؟

سوما چرا سامانه سجام و سازمان بورس ، بواسطه تصمیمات نادرست و متناقض ، ظرفیت و زمینه چنین سودجوئی هایی را باز می کند؟

بماند که برخی از دفاتر پیشخوان ، خودسرانه و بدون اذن و تمایل متقاضی اقدام به افتتاح حساب کارگزاری می نمایند و مبلغ جداگانه ای هم بابت آن بالاجبار و با حقه های زبانی اخذ می کنند.

غصه برای مردم بی نوایی است که هم از ترس محروم شدن از خدمات و جانماندن از موج احساس ضرر مالی و کاهش سرمایه و ارزش پولی و از طرفی عدم برخورداری از اطلاعات کافی ، به هر سودجویی و کلاهبرداری تن می دهند .

هرچند اگر کسی هم باشد که واقف و عارض به این کلاهبرداری شود ، به خاطر پایین بودنِ ارزش ریالی  موضوع پیگیری خاصی نمی کند و از کنار این موضوع می گذرد .

ایکاش گوشی شنوا و مدیری دلسوز و قلمی شجاع به میدان آید و بساط این سودجویی ها و جیب بری ها را جمع کند.

نمونه فیش های واریزی:

علی تیموری

اقتصاد قطعه

لینک کوتاه
http://eghtesadeghate.ir/?p=11467

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

فیلدهای مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند